Profilo di **PoR<<naKaB****PoR<<naKaB**FotoBlogElenchiAltro ![]() | Guida |
|
**PoR<<naKaB**05 luglio อดีต ปัจจุบัน อนาคต3 คำ 3 ความหมาย ถ้าให้มองเพื่อนๆ คิดว่าช่วงไหนที่ชีวิตมีความสุขที่สุด
หลายคนคงบอกว่าเป็นอดีตใช่มั้ย เราก็ด้วยเหมือนกัน
อาจเป็นเพราะในอดีตที่ผ่านมาเราเป็นเด็กไม่ต้องมีหน้าที่อะไรมากมาย
พอมาเจอชีวิตที่ต้องอยู่ด้วยตนเอง ก็อาจจะลำบากบ้าง
หรือไม่ก็เพราะ เราไม่สามารถจดจำเรืองเเย่ๆในอดีตได้ทั้งหมด
พอเวลามันผ่านไป เมื่อกลับไปมองเราก็จะคิดว่ามันมีความสุข
เพราะเราคิดถึงเเต่เรื่องดีๆ
บางทีเราก็ชอบคิดเเต่เรื่องในอดีต จนไม่อยากเผชิญหน้ากับปัญหาที่ต้องเจอ
มกมุ่นอยู่กับอดีตอันงดงาม จนลืมไปว่าสิ่งที่เราต้องอยู่กับมันคือปัจจุบัน
เเละเราก็ต้องทำมันให้ดีที่สุด เพื่ออนาคตของเราต่อไป
26 febbraio จะทำตามใจตัวเองเเล้วล่ะนะเศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า
เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า
เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า
เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า เศร้า
เศร้าจิงๆๆๆๆๆนะ เห้อ ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี มีหลายเรื่องเข้ามาในเวลาเดียวกัน
สับสนเเล้วนะเนี่ย
ถ้าเราจะลบความทิฐิออกให้หมดจะดีไหม กลับมาให้ความสำคัญกับความรู้สึกจาดีไหม
......ไม่ต้องสนว่าเขาจะคิดยังไง......
_____ลองทำตามใจตัวเองจะดีมั้ย_____
ไม่ต้องสนว่าเค้าจะรู้สึกยังไง..........ทำตามหัวใจที่ต้องการไม่ต้องสนเรืองบ้าๆเรืองอื่น
งั้นเราจะทำตามที่เราอยากจะทำล่ะ
เราจะไม่สนอะไรเเล้ว
ถึงเธอจะไม่อยากกลับมาคบกันก็ตาม เเต่ฉันคิดว่า
การทำตามความรู้สึกในตอนนี้เป็นเรื่องที่ดีที่สุด
ไม่อยากให้เรื่องมันยาวเกินไปอีกเเล้ว
ไม่อยากให้เราไกลกันอีกเเล้ว
เราขอทำตามใจเราบ้างก็เเล้วกานล่ะนะ
................................................................ 08 febbraio เพื่อนเราเพื่อนกัน5/02/2007
............วันนี้ไปกินหมูกระทะมาค่า........
******อร่อยมากมายเลย ครั้งที่3เเล้วเนอะก่ะเหล่าเพื่อนๆที่น่ารักของข้าพเจ้า*******
เเต่ว่านำหนักต้องเพิ่มขึ้นเเน่เยย....เหอ เหอ
ถ่ายรูปมาด้วย วันหลังจะเอามาให้ดูนะ ตอนนี้ทำไม่เปนอ่ะ
6/02/2007
วันนี้ไปทำอะไรเอ่ย.....อ๋อ อยู่ก่ะไอ้ปาทั้งวันเลย ได้กินข้าวผัดหมู ใส่ผักเยอะๆของโปรดก่ะร้านที่อร่อยๆด้วย
หย่อยมากมาย.......เเล้วก็ต้องไปซักผ้าที่กองเปนภูเขาอีก1กอง
ซักตอน5ทุ่ม........กว่าจะเสร็จก็เที่ยงคืนกว่าเเหนะ
07/02/2007
วันนี้เลิกเรียน10.15ก็กินข้าวก่ะ มี่น มี้น น่ารักมากเลย ตามีนเหมือนเรียวเลยอ่ะ
เห็นเล้วคิดถึงเรียวเลย..เหอ เหอ เเล้วก็ไปเดินปสานของชาวศิลปากร"
ของเยอะดี ถูกด้วย ได้เเว่นตามาคู่หนึ่ง มี่น มี้น เลิกให้.(อีกเเล้ว)
สีส้มเชียว.....ฮ่ะ ฮ่ะ เเต่กรอบเปนสีดำ ไม่ต้องตกใจไปเพื่อนๆ ปอไม่มั่นขนาดนั้น.....
เสร็จเเล้วก็เดินกลับหอก่ะมีน เพราะรถเสียทั้งคู่ ขำดีอ่ะ
พอ12.00ก็ต้องไปหา ปา อุ้ย เเล้วก็เอ๋ เดินสัดกันอีกรอบ
เเล้วก็ออกมาพร้อมก่ะไอ้ปา เจอสาก่ะลังทำงานให้ชมรมอยู่ เหนื่อยเเทนอ่ะ เลิกเหอสา สงสารจังเยย
เปนห่วงนะเว้ย เห็นเเกเครียดทุกทีเลยอ่ะ พวกเราก็พลอยห่อเหี่ยวใจไปด้วยนะเว้ย
13.00ปาไปเรียน ส่วนปอก็ต้องไปหาปู๋ยก่ะโวต่อ ยืนรอมันนานมาก......
เเล้วก็ไปทำธุระกันต่อ เเล้วก็มาคณะเเล้วก็อ่านหนังสือรอไอปาอีกหน่อย
เเล้วก็ยืมรถสาไปบิ๊กซีก่ะปาริดาเพื่อไปทำรายงาน เ
เต่กว่าจะถ่ายได้เล่นเอาใจหายใจคว่าเลยครับเพราะเราต้องเเอบถ่ายอ่ะ หนุกมากกกกกกก
เเล้วก็กินKFC กันหย่อยๆเเล้วก็ไปตลาดหลังเวล์
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เหนื่อยมากอ่ะ
เพราะต้องขับไปม.ขี่2รอบ รอบเเรกพาปาก่ะเอ๋ไป
รอบสองก็มีนก่ะ อุ้ย เเถมนำมันก็จะหมดเเล้วด้วยก็ต้องไปเติมอีก เเล้วก็เดินนัดหลงกัน ว้าว......
เเล้วก็ต้องไปส่งเพื่อนอีก2รอบ โอ้ย.......วันนี้เป็นเมล์เครื่องเลยอ่ะ
เเล้วก็ไปหาสาที่ร้านหนังสือ เล้วก็..........อีกมากมาย เหนื่อยสุดๆไปเลย
เเต่เวลาอยู่ก่ะเพื่อนๆเเล้วมีความสุขมากมายเลยอ่ะ ดีใจนะที่มีเพื่อนอย่างพวกเเกอ่ะ
ปา ศา มีน อุ้ย ปุ๊กปู๋ย โซ เอ๋ ปลา พราว
31 gennaio รากลอย![]() คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลย ทั้งเพื่อนเก่า เพื่อนใหม่ เเละใครคนหนึ่ง
อยากจะเจอ6*7/49*ที่สุดเลย คราวก่อนมีคนไม่ค่อยเยอะเท่าไร อยากจะเจอเพื่อนกลุ่มอื่นๆบ้าง
วันนี้มีบทความมาให้อ่านกันด้วย.........
ได้มาจากตอนที่กำลังหาเรื่องพูดสุนฯอยู่จ้า
เราจะสังเกตได้เลยว่าการพัฒนาประเทศไทยตั้งแต่สมัยอดีตจนถึงปัจจุบันค่อนข้างลืมให้ความใส่ใจต่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางสังคม(Social Infrastructure) ซึ่งบ้านเราเองได้ยึดมุ่งพัฒนาตามแนวความคิดของโลกตะวันตกแต่เพียงอย่างเดียว เป็นเรื่องที่น่าเศร้าเมื่อเราแทบไม่ได้ให้ความสำคัญต่อบริบททางสังคม วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม
ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ ประเทศไทยแทบจะไม่ได้เรียนรู้เพื่อมุ่งพัฒนา "รากฐาน" ของตนเองเอาเสียเลย เพราะเรามัวแต่วิ่งไล่ตามกระแสโลกาภิวัตน์ที่ถือได้ว่าเป็นเครื่องมือหลักในการขยายอิทธิพลและรักษาระบอบทุนนิยม ซึ่งเต็มไปด้วยความขัดแย้ง กิเลส และการแย่งชิงผลประโยชน์ทางธุรกิจ จนเราลืมย้อนกลับมานึกถึง "ความเป็นไทย" และ "ความพอเพียง" ทั้งนี้ ประเทศไทยมิได้ใส่ใจในการเข้าใจถึงรากฐานและปัจจัยสำคัญในการดำเนินชีวิตและพัฒนาเพื่อสิ่งที่ดียิ่งขึ้น เพราะเราได้แต่ "ยืม ซื้อ หรือบริโภค" ความรู้และเทคโนโลยีของชนชาติอื่นจนไม่ได้มอบความสำคัญในการพัฒนา "เสาหลักทั้ง 3" อย่างแท้จริง ซึ่งได้แก่ 1.รากเงิน 2.รากเทคโนโลยี 3.รากความรู้ โดยที่สังคมไทยได้แต่คอยพึ่งพาปัจจัยเหล่านี้จากประเทศมหาอำนาจจนแทบจะไม่มี "ภูมิคุ้มกัน" เมื่อเกิดปัญหาสภาวะทางเศรษฐกิจไม่มั่นคง 30 gennaio กี่วันเเล้วล่ะเน้อเวลาที่เรากำลังมีความสุข................
อะไรๆก็ดูสดใสนะ ว่าป่าว จริงๆก็อยากจะเขียนอะไรให้มันมากหน่อยอ่ะนะ เเต่กะละหาเรื่องที่จะพูดสุนทรฯอยู่ เฮื้อ
ทำไมต้องได้หัวข้อนี้ด้วยอ่ะ "ความพอเพียงทีไม่เพียงพอในสังคมไทย"
ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี ชีวิตก็ผ่านไปวันๆ เมื่อไรจะมีอะไรที่มันน่าตื่นเต้นสักที
ความรักก็เปนเหมือนเส้นขนาน ไม่รู้ว่าคนๆนั้น จะเข้าใจกับคำใบ้ป่าว
..........
...........
....................ก็เเน่นอนล่ะ คนเราถ้าไม่บอกก็คงไม่เข้าใจ
............................เเต่ถ้าพูดและเล่านิทานนั้นให้ฟังก็น่าจะเข้าใจบ้างล่ะนะ |
|
|||||||
|
|